Frambjóðendur í forvali VG vegna Alþingiskosninga hafa verið hvattir til þess að koma í fjáröflunarkvöldverð í Friðarhúsi föstudagskvöldið 1. des. Ég læt mig ekki vanta og vona að sem flestir sjái sér fært að mæta. Borðhald hefst kl. 19 en húsið opnar hálftíma fyrr.

Fjáröflunarkvöldverðir Friðarhúss hafa verið afskaplega vel lukkaðir og frábær leið til þess að standa straum af kosnaði vegna kaupa á húsinu sem hýsir mikilvægt starf.

JB

Samtök um betri byggð sendu mér spurningalista til þess að kanna afstöðu mína til ýmissa mála vegna forvalsins sem fram fer núna á laugardaginn. Hér fara svör mín við spurningum samtakanna:

1.       Munt þú sem þingmaður Reykvíkinga eða þingmaður í Suðvesturkjördæmi beita þér fyrir leiðréttingu á misvægi atkvæða í kosningum til Alþingis á næsta kjörtímabili svo grundvallarmannréttindi lýðræðisins, einn maður eitt atkvæði, verði virt?

   

 Já    X                        Nei                            Tek ekki afstöðu

 

 

Svar: Ég sé fyrir mér að á komandi tímum muni landið á endanum verða eitt kjördæmi. Hvenær það verður get ég ekki sagt til um.

 

 

 

 

2.       Munt þú sem þingmaður Reykvíkinga eða þingmaður í Suðvesturkjördæmi beita þér fyrir því á næsta kjörtímabili að  fjárveitingavaldið til stofnbrauta á höfuðborgarsvæðinu, sem nú er í höndum samgönguráðuneytisins, verði flutt til sveitafélaganna á svæðinu og að vegafé til höfuðborgarsvæðisins verði stóraukið úr 25% nú í amk. 50%?

 

 

Já                            Nei                     Tek ekki afstöðu X

 

 

 

 

 

 

 

 

3.       Munt þú sem þingmaður Reykvíkinga eða þingmaður í Suðvesturkjördæmi beita þér fyrir því á næsta kjörtímabili, að þjóðvegir út frá borginni, að Selfossi og að Borgarnesi, verði fullgerðir á næstu 6 árum skv. viðurkendum alþjóðlegum stöðlum, m.a. með aðgreindum akstursstefnum, annað hvort sem 2+2 eða 2+1 akreina stofnbrautir eftir því sem við á?

 

 

Já                           Nei                      Tek ekki afstöðu

 

 

Svar: Ég mun styðja allar góðar framfarir í samgöngumálum en minni á að þessi mál eins og önnur þarf að meta hverju sinni með tilliti til fjármagns og annarra brýnna verkefna sem sinna þarf í samfélaginu.

 

4.       Við breytingu á kjördæmaskipaninni fyrir kosningar til Alþingis árið 2003  fylgdi sá böggull skammrifi   að  Reykjavík var skipt í tvö kjördæmi. Munt þú sem þingmaður Reykvíkinga eða þingmaður í Suðvesturkjördæmi beita þér fyrir því á næsta kjörtímabili að Reykjavík verði aftur eitt kjördæmi?

   

 Já                           Nei  X                Tek ekki afstöðu

Svar: Vísa ég jafnframt í svar mitt við spurningu númer 1.

 

 

5*.     Ert þú sem frambjóðandi í forvali VG í Reykvík og í Suðvesturkjördæmi 2. desember 2006 sammála borgarstjórnarflokki VG um að flugvöllur verði alfarinn úr Vatnsmýrinni eigi síðar en árið 2016 og að þar rísi  nútímaleg miðborg?

 

 

Já    X                      Nei                     Tek ekki afstöðu

Svör við spurningum vegna forvals VG fyrir Alþingiskosningarnar 2007

 

Ýmsir hafa beint spurningum til mín vegna forvals VG og hér koma svör við nokkrum spurningum sem mér hafa borist.

 

 

 

Hvaða stefnu vilt þú taka í ES/EES málum? Á Ísland að sækja um aðild?

 

Ísland á ekki að sækja um aðild. Ég get ekki sem stendur séð að okkur sé betur komið innan ES. Hinsvegar tel eðlilegt að við ræktum samband okkar og samskipti við aðrar þjóðir Evrópu og ekki síst við aðrar Norðurlandaþjóðir.

 

 

 

Viltu beita þér fyrir breytingum á skattakerfinu? Hvaða breytingum þá?

 

Ég legg á það ríka áherslu að skattakerfið er ákveðið tæki til þess að jafna lífskjör í landinu og er  lykill að því velferðarkerfi sem ég vil byggja upp hér á landi. Ef við ætlum okkur að búa í velferðasamfélagi þar sem þar sem rík samneysla á sér stað þarf að leggja eitthvað af mörkum í sameiginlega sjóði.

Mér þykir eðlilegt að gæta hófs í að skattleggja þá sem eru með lágar tekjur en mér finnst eðlilegt að innheimta sanngjarna skatta á fjármagn og hátekjufólk. Það er að mínu viti ekkert óeðlilegt að þeir sem eru með margfalt hærri mánaðartekjur en þeir sem hafa meðaltekjur láti hluta af tekjum sínu renna til samfélagsins í formi skattgreiðslna. Sumir kjósa að kalla slíkt hátekjuskatt.

 

Hefur þú hugsað þér að berjast fyrir breytingu í samgöngumálum?

    

 

Þær áhyggjur sem ég hef af samgöngumálum snúast m.a. að auknum þungaflutningum á vegum og þeirri slysahættu sem fylgir. Ég tel að halda þurfi áfram samgöngubótum eins og fjármagn er til og má þar nefna umbætur á Hellisheiði, styttingu ýmissa vegakafla á milli staða en eins og alkunna er eru  margir vegir hér á landi síður en svo beinir og breiðir. Reynsla mín af akstri um landið sem ég geri þónokkuð hefur líka sýnt að ansi margir vegakaflar eru beinlínis hættulegir. Við því þarf að bregðast. Einnig vil ég eindregið að aukið skuli vægi hjólreiðabrauta meðfram þjóðvegum sem og innanbæjar. Það er t.d. stórhættulegt að ferðast til Keflavíkur á reiðhjóli og sama má segja um Suðurlandsveginn og Vesturlandsveginn.

Ég legg einnig áherslu mikilvægi góðra almenningssamgangna sem valkosti við einkabílinn sem hefur orðið mjög fyrirferðamikill að undanförnu með vandamálum sem honum fylgja sbr. miklum umferðarþunga og mengun.

 

 

Hvert ber að stefna að þínu mati varðandi hvalveiðar?

   

 

Sem stendur á ekki að taka upp hvalveiðar í ljósi þess að þá værum við að fórna meiri hagsmunum fyrir minni. Þessi afstaða nú útilokar samt sem áður ekki að einhvertíma kunni að fara fram nýting á stofninum í formi veiða. Það verður þó ekki á næstunni og mun þurfa að skoðast í samhengi við þætti eins og lífríki hafsins, ferðamannaþjónustu og hvalaskoðun auk hagsmuni okkar  í formi viðskipta okkar við önnur lönd. 

 

 

Og svo vildi ég gjarnan heyra ef einhver ykkar eru sammála Ögmundi J. og þeim sem vilja senda viðskiptabankana og stjórnendur þeirra úr landi.

 

Ég hef ekki kynnt mér þessi viðbrögð Ögmundar sem þú talar um og get því ekki brugðist við þeim beint, en ég skal reyna að svara spurningunni hvort ég vilji senda viðskiptabankana og stjórnendur þeirra úr landi. Svar mitt er það að ég hef það ekki á stefnu minni að senda nokkurn einasta mann né banka úr landi. Hinsvegar tel ég það vera siðferðilega skyldu bankanna og stjórnenda þeirra að taka mið af þeim veruleika sem þeir búa í og gæta hófs í græðginni. Rök stjórnendanna fyrir ofurlaunum sínum eru iðulega á þá leið að þeir búi í alþjóðlegu samfélagi þar sem hlutirnir eru svona. Ég hvet þá hinsvegar til að bera samfélagslega ábyrgð og velta því fyrir sér hversu mikið er nóg þegar kemur að launum og efnislegum gæðum. Það er ekki líðandi að launamunur hér á landi sé í einstaka tilvikum orðinn allt að 200 faldur. En ég endurtek að hér er ekki síst um siðferðilega spurningu að ræða í heimi þar sem efnisleg gæði eru takmörkuð og þarf að skipta á milli fólks.

 

Virðingarfyllst

Jóhann Björnsson

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Það er ángæjulegt að  fólk skuli leggja sig fram um að spyrja okkur frambjóðendur um afstöðu okkar til ýmissa mála. Ein spurning sem okkur hefur borist að undanförnu er um það hvort að við munum beita okkur í því að bæta hag hjólreiðafólks.

Spurningin var svohljóðandi: " Munt þú koma til með að beita þér fyrir því að hjólreiðabrautir komist í vegalög, svo hjólreiðar verði raunhæfur samgöngukostur í þéttbýli?"

Svaraði ég spurningunni með eftirfarandi hætti:

Í mínum huga er það engin spurning að auka þarf veg hjólreiðabrauta hér á landi umtalsvert, bæði innanbæjar eins og við sem höfum komið að borgarmálum hjá VG höfum haldið fram og svo ekki síst á milli þéttbýlisstaða. Ég get nefnt eitt dæmi þar sem verulega skortir á hjólreiðabraut og það er við Reykjanesbrautina. Sjálfur á ég ættingja í Keflavík og hef margoft langað til þess að hjóla þangað en mér finnst það erfitt í ljósi þess mikla hraða og umferðarþunga sem þar fer um. Sama má segja um aðrar leiðir eins og t.d. Suðurlandsveg en hluta af þeim vegi hjóla ég stundum og mér finnst það ekki vænn kostur að vera á sama vegi og almenn bílaumferð. Það ætti í raun að vera hjólreiðabraut meðfram velflestum ef ekki öllum vegum. Það hefur verið skoðun mín síðan ég bjó í Belgíu fyrir um 10 árum síðan en þar var hægt að ferðast um allt land á sérstökum hjólreiðabrautum. > Ég mun því hiklaust beyta mér í málinu fái ég tækifæri til.

JB

Það er með ólíkindum hversu miklu ofbeldi konur hafa þurft að sæta og að ástæðulausu. Mér varð hugsað til þessa þegar ég las í Morgunblaðinu um helgina að áhrifamiklir íslamskir fræðimenn hafi komist að þeirri niðurstöðu að umskurður kvenna gangi gegn boðun íslams og sé þar að auki árás á konur.

Umskurður á konum er stundaður í mörgum löndum í Afríku og Arabalöndunum og það er mjög mikilvægt að halda þessari umræðu vakandi og hamra á sjálfsögðum réttindum kvenna til þess að lifa án þess að eiga á hættu á öðru eins ofbeldi og umskurður er.

Ég fagna samþykkt íslömsku fræðimannanna og vona svo innilega að sú samþykkt komi til með að hafa jákvæð áhrif fyrir kvenfrelsi í heiminum. Jafnframt undrast ég að þessir ágætu fræðimenn skuli ekki hafa komist að þessari niðurstöðu löngu, löngu fyrr.

JB

Það þarf ekki að hafa mörg orð um það að stríðið í Írak er einn allsherjar hryllingur. Ríkisstjórn Íslands var eins og þægur kjölturakki í fangi Bandaríkjanna þegar þeir óðu inn í landið. Ákvörðunin að fara af stað með hernaði í Írak var röng og það vissum við friðarsinnar alla tíð. En því miður voru þeir sem héldu um stjórnartaumana á annarri skoðun.

En nú hefur orðið breyting á málum hjá forystu Framsóknarflokksins. Það má eiginlega segja að það hafi verið dapurlegt að horfa á Jón Sigurðsson játa með skottið á milli lappanna að ákvörðunin um innrásina í Írak hafi verið röng öllum þessum mannslífum síðar. Og líka að heyra hann segja að listinn yfir staðföstu þjóðirnar hafi verið einhliða ákvörðun Bandaríkjanna.

Sjálfstæð utanríkisstefna Íslands hefur aldrei verið til og þrátt fyrir þessi orð Jóns hef ég grun um að hún eigi aldrei eftir að verða til ef Sjálfstæðisflokkurinn og Framsóknarflokkurinn verða við völd. Það kemur mér ekkert á óvart að Jón sé að segja þetta til þess eins að reyna eins og hann getur að fá til flokksins eitthvert fylgi. Það er þekkt í pólitík að haga seglum eftir vindi og nú blæs á móti í Írak og það þykir ekki lengur lummó að vera á móti Íraksstríðinu og því stekkur Jón á málið. 

Ekki nema hann hafi svo mikinn siðferðisþroska til að bera að hann sé kominn með samviskubit öllum þessum mannslífum eftir upphaf stríðsins.  Ef svo er þá er löngu kominn tími til.

JB

Það er athyglisvert að mjög sjaldan berast okkur fréttir úr Kanadísku samfélagi. En þegar það gerist þá kemst ég ekki hjá því að taka eftir þeim, enda áhugamaður um þetta samfélag þarna vestra.

Í Fréttablaðinu í gær bárust fréttir frá Kanada og þar segir frá því að forsætisráðherra landsins hafi lagt fram tillögu sem kveður á um það að íbúar hins frönskumælandi fylkis, Quebec séu sérstök þjóð innan Kanada.

Lengi hefur verið mikill stuðningur við það að hið frönskumælandi fylki í austurhluta Kanada, Quebec verði að sérstöku ríki, en ekki eitt af fylkjum landsins eins og nú er. Þó hafa sjálfstæðissinnar ekki verið í meirihluta í þeim kosinngum um sjálfsstæði sem farið hafa fram en mjög mjótt hefur verið á munum.

Málið er mér nokkuð skylt þar sem ég var skiptinemi í ár í afskekktri byggð í Quebecfylki fyrir mörgum árum síðan. Þetta var merkileg reynsla að kynnast fólkinu sem þarna býr og menningu þess. Það sem vakti ekki síst athygli mina þá var hversu sterka stöðu tungumálið, franskan hafði hjá fólki. Mjög margir töluðu enga ensku þrátt fyrir að stutt væri til Bandaríkjanna og hins enskumælandi hluta Kanada. En franskan sem þarna er töluð þekkist alveg um leið og þeir sem kunna eitthvað í frönsku heyra hana. Ég var í Belgíu fyrir nokkrum árum og talaði frönsku og var ég þá umsvifalaust spurður að því hvort ég væri kanadískur, svo augljós var hreimur minn. En talað er um að þetta tungumál sé “gamaldags” í þeim skilningi að það hafi ekki breyst eins mikið og í Evrópu frá þeim tíma sem fólk fluttist vestur.

Annað sem vakti athygli mina þar vestra var hversu gríðarlega sterk kaþólska kirkjan er. Á heimilinu þar sem ég bjó voru bænastundir í 40 mínútur á dag, alla daga ársins, auk vikulegra kirkjuferða og borðbæna. Þetta var ekkert einsdæmi á þessu heimili.

Fjölskyldan sem hýsti mig var ekki á því að Quebec ætti að verða sjálfstætt ríki. Þau voru Kanadasinnar ef svo má að orði komast. En margir íbúar fylkisins eru á því að þar eigi að stofna sjálfstætt “franskt” ríki.

Sjónarmið sjálfsstæðissinna er mjög eðlilegt, enda er sérstaða fylkisins og þjóðarinnar sem þar býr ótvíræð. Það er þó hæpið að sjálfstæði verði komið á nema mikill meirihluti íbúanna séu því sammála. Sá stuðningur er ekki fyrir hendi sem stendur.

Um menningu Quebec má lesa frekar í endurminningum mínum hér á síðunni undir heitinu „Jólin þegar ég hélt að ég myndi deyja“, og einnig hef ég sett inn nokkrar myndir sem ég tók í Quebec á myndasíðuna.

JB

 

 

 

Ég er aðeins byrjaður að setja myndir inn á þessa síðu. Myndirnar sem ég hef sett inn eru teknar á ferðalögum, en það er eitt af áhugamálum mínum. Þarna eru komnar nokkrar myndir sem ég tók í Norður Kóreu 1989, á Kúbu 1991-1992 og svo frá Hornströndum sem teknar voru núna í sumar. Fleiri myndir eiga eftir að bætast við á næstunni. Sjá hér neðst til vinstri á síðunni.

JB

Nú styttist óðum í stóru stundina þar sem flokksfélagar fá að greiða atkvæði um framboðslistana hér á höfuðborgarsvæðinu. Til þess að auðvelda fólki að gera upp hug sinn verður boðið í kaffi og frambjóðendakynningu laugardaginn 25. nóvember að Vesturgötu 7 í Reykjavík.
Ég hvet sem flesta til þess að koma og einnig hvet ég þá sem ekki hafa enn gengið formlega í flokkinn að gera það fyrir kl. 17.00 á laugardag en þá verður kjörskrá lokað.
Það er frekar súrt að þekkja þónokkuð af góðu vinstrafólki sem fær síðan ekki að kjósa vegna þess að það hefur ekki formlega gengið til liðs við flokkinn.
Þannig að áfram nú gangið til liðs við VG þið sem ekki hafið gert það og verið með í að velja flotta framboðslista.
JB

Ég las í Fréttablaðinu í morgun að svokallaður "kaupum ekkert" dagurinn verður haldinn á laugardag. Ég hef áður heyrt um þennan dag og heillast af hugmyndinni, en einhvernveginn finnst mér það miður hversu lítið hefur farið fyrir þessu uppátæki. Ástæðan fyrir því er væntanlga einföld; Veldi þeirra sem hafa engan hag af slíkum dögum kemur væntanlega í veg fyrir að þessi dagur verði eins flottur og hann ætti að vera.

En hversvegna "kaupum ekkert" dag? Jú það er fullþörf á að vekja til umhugsunar um það kaupæði og þær neysluvenjur sem ríkja hér á landi. Viðtal við hina frönsku Aude Busson vakti athygli mína í dag en þar segir hún að islendingar eru með mun meira kaupæði heldur en þjóðin sem hún þekkir best, frakkar. Og hún bætir því jafnframt við að í svona neyslusamfélagi eins og við búum við eru margir hættir að njóta þess að kaupa sér eitthvað.

Ég hef áður minnst á þann texta sem hefur haft einna mest áhrif á mig, fyrirlestur Magnúsar Skúlasonar "Skaðsemi velmegunar" sem kom út 1988. Þar minnir hann á að gæði lífsins felast síður en svo eingöngu í því sem telja má í krónum og aurum. Það er svo margt annað sem telst til gæða lífsins. Af aurum einum saman verður maður ekki hamingjusamur. Það er kjarni málsins.

Margir eru til í að prófa allskonar matar - og megrunarkúra en þegar kemur að því að hvíla budduna þá gengur oft verr. En ég hvet fólk eindregið til þess að taka einn dag á öllu árinu í að upplifa annarskonar gildi en þau sem felast í því að kaupa. Tökum góðan stað frá fyrir budduna á laugardag.

Svo í lok dags má meta hvort það var svo skelfileg reynsla.

JB

Í dag birtist í Morgunblaðinu framkvæmdaáætlun í málefnum innflytjenda sem við unnum saman eftirtalin úr Samfylkingu og VG: Bryndís Ísfold Hlöðversdóttir, Dagur B Eggertsson, Jóhann Björnsson, Oddný Sturludóttir, Sóley Tómasdóttir, Stefán Jóhann Stefánsson, Svandís Svavarsdóttir og Toshiki Toma.

Hér er um raunhæfa og mikilvæga framkvæmdaáætlun í málefnum innflytjenda að ræða sem snýr að hlutverki borgarinnar og byggir á Mannréttindastefnu hennar.

Það samstarf sem átti sér stað við vinnu þessarar framkvæmdaáætlunar var mjög ánægjulegt í alla staði og er gott dæmi um það hvernig fólk með mismunandi pólitískar skoðanir getur sameinast um málefni á jákvæðan og uppbyggilegan hátt.

Það sem einkenndi nálgun okkar á málaflokknum var að líta á þetta sem verkefni sem þarf að vinna en ekki sem vandamál. Það var lykilatriði, en því miður hafa alltof margir sem rætt hafa um málefni innflytjenda talað um málaflokkinn sem vandamálaflokk.

Lesa má framkvæmdaáætlunina í heild sinni hér á síðunni í kaflanum um samfélagsmál.

JB

Stjórnmál eiga það sameiginlegt með íþróttum að þar takast menn á og sumir sigra og aðrir bíða ósigra. Að leik loknum þegar góður leikur hefur farið fram þakka menn fyrir og ganga saman af velli. Þó flestir íþróttamenn hafi tileinkað sér jákvætt viðhorf þrátt fyrir misjafnt gengi er svo vissulega ekki alltaf og í stjórnmálunum er það sjaldast svo að fólk gangi sátt frá borði eftir samkeppni um atkvæðin. 

Mikið hefur verið rætt um Valdimar Leó Friðriksson og hans kjánalegu viðbrögð við slöku gengi í prófkjöri Samfylkingarinnar. En nú hefur hann sagt sig úr flokknum, hann hafnar flokknum af því að flokkurinn hafnaði honum.

Maður spyr sig hversvegna svona menn taka þátt í pólitík. Ekki er það til þess að vinna að hugsjónum Samfylkingarinnar. Nei því ef hann gerði það myndi hann styðja flokkin til allra góðra verka burtséð frá því hverjir leiða flokkinn. Greinilegt er að persónulegur frami og metnaður skipar hærri sess. 

Sá stjórnmálamaður sem hefur haft einna mest áhrif á mig, Brynjólfur Bjarnason fyrrverandi menntamálaráðherra  komst eitt sinn skemmtilega að orði eftir að hafa starfað að stjórnmálum í ártatugi. Þá sagði hann eitthvað á þá leið að hann hafi nú aldrei haft neinn sérstakan áhuga á stjórnmálum heldur var það að hans mati siðferðileg skylda hans að leggja lítið lóð á vogarskálina í þeim tilgangi að gera heiminn að betri stað. Brynjólfur spurði ekki um persónulegan frama. Það var gagnið sem hann gerði þeim sem minna máttu sín, þar lá skylda hans í stjórnmálum. Að hans mati hefði það verið allt eins gott ef einhver annar hefði gert það sem hann gerði á sínum pólitíska ferli.

Þar sem ég stefni á annað sætið í forvali Vinstrihreyfingarinnar- græns framboðs hef ég ákveðið að gera það sem ég get til þess að ná því sæti en ég hef jafnframt lofað sjálfum mér og öðrum að taka þeirri niðurstöðu sem mun liggja fyrir og vinna af heilindum að hugsjónum flokksins fyrir Alþingiskosningarnar. Það eru nefnilega hugsjónirnar, það er stefna okkar Vinstri - grænna um jafnara og betra samfélag sem skipta mestu máli þegar upp verður staðið.

Þetta er afstaða sem ég lærði af Brynjólfi.

Jóhann Björnsson

Ég minni á myndasýningu og spjall um Norður Kóreu í Friðarhúsi í kvöld kl. 20.00. Nánar má lesa um uppákomuna hér neðar á síðunni.

JB

Í dag kom Dagfari, tímarit Samtaka herstöðvaandstæðinga inn um bréfalúguna. Þetta heftir er einstaklega veglegt, alls 48 síður fullt af áhugaverðu efni. Má þar nefna sem dæmi grein um pyntingar og fangaflug, um trú og stríð, rússneska herinn og bullið sem þar viðgengst, um endurskoðun íslensku stjórnarskrárinnar, um efnavopn, myndir frá ferð samtakanna í herstöðina 1. október s.l. og margt margt fleira. Þetta verður spennandi lestur.
Mikið líf hefur verið í Samtökum herstöðvaandstæðinga að undaförnu og má þakka fólkinu sem að samtökunum standa og ekki síst því að félagið hefur fasta aðstöðu í Friðarhúsi við Njálsgötu. Friðarhús er í eigu almenningshlutafélags og er einn hlutur í húsinu seldur á kr. 10.000. Nú er bara málið að skella sér inn á vefinn www.fridur.is og kaupa eins og einn hlut ef ekki fleiri.
Samtök herstöðvaandstæðinga vinna mjög mikilvægt starf í þágu friðar og mannréttinda. Í máli samtakanna fer rödd sem ekkert þjóðfélag má verða af.
JB

Norður Kórea hefur heldur betur verið að hrista upp í alþjóðasamfélaginu að undanförnu með kjarnorkutilraunum sínum og sérkennilegri afstöðu í samfélagi þjóðanna. Við fáum sjaldan fréttir af þesu samfélagi og þegar þær berast snúast þær yfirleitt um hungursneið og persónudýrkun.

Fáir íslendingar hafa sótt landið heim enda er landið ekki þekkt fyrir að vera nein ferðamannaparadís.

Þegar nokkrir einstaklingar komust að því að ég hafi sótt landið heim 1989 og tekið býsna mikið af myndum varð úr að ég myndi sýna myndirnar og segja frá því sem fyrir augu bar, enda hefur samfélagið ekki breyst svo mikið síðan.

Næstkomandi þriðjudag 21. nóvember mun verða myndasýning frá för minni og spjall um Norður -Kóreu í Friðarhúsi við Snorrabraut kl. 20.00.  Allir eru hjartanlega velkomnir.

Jóhann Björnsson