Greinin um bankastjórahlaupið sem er hér á síðunni birtist í Fréttablaðinu í síðustu viku. Það kom mér skemmtilega á óvart hversu mikil viðbrögð ég hef fengið við henni. Ég held bara að ég hafi aldrei fengið eins mikið af viðbrögðum við neinni grein og öll eru þau afskaplega jákvæð.  Það eru einkum hlauparar sem hafa tjáð sig en svo var mjög gaman að lesa pistil Þráinns Bertelssonar í Fréttablaðinu laugardaginn  26. ágúst s.l. en þar segir hann:

"Las mjög skemmtilega greiní Fréttablaðinueftir Jóhann Björnson kennara um hina feimnislaususjálfsauglýsingu Bjarna bankastjóra og Glitnis-Maraþonið. Út af einhverju fjárframlagi snerist fréttaflutningur frá Reykjavíkurmaraþoninu mestan part um Glitni en ekki íþróttamennina - nema auðvitað bankastjórann. Margur verður af aurum api."

Reykjavíkurmaraþon Glitnis var skemmtilegt og gekk mjög vel fyrir sig. Fyrir okkur sem höfum fylgst með þessu hlaupi lengi er athyglisvert að sjá þá breytingu sem átt hefur sér stað á umgjörð hlaupsins sem felst fyrst og fremst í markaðsvæðingu þess. Í stað þess að aðstandendur hlaupsins hafi fengið styrktaraðila til þess að leggja framtakinu lið af nokkurri hógværð er engu líkara en einn aðili þ.e.a.s. Glitnir hafi beinlínis keypt hlaupið og gert það alfarið að sínu og sinna starfsmanna. Vissulega er það jákvætt þegar fyrirtæki sýna góðum hlutum áhuga en mér finnst Glitnir ganga fulllangt í að láta hlaupið ganga út á sjálfan sig í stað þess að almenningur sem hleypur og ég tala nú ekki um afreksfólk í hlaupum fái athyglina. Þannig er athyglisvert að sjá að bankastjórinn sjálfur er sá íþróttamaður sem hefur fengið hvað mesta umfjöllun í kringum þetta hlaup þrátt fyrir allan þann fjölda afreksfólks sem tekur þátt. Og maður spyr sig hversvegna falla aðrir t.d. afreksfólkið í skugga bankastjórans? Sem dæmi má taka að Fréttablaðið sá ástæðu til að taka stutt viðtal við bankastjórann á bls. 4 daginn eftir hlaupið en ekki þótti ástæða til að ræða við einn af verðlaunahöfum hlaupsins. Maður spyr sig bara hvernig væru íþróttafréttirnar ef forstjórar landsins og bankastjórar tækju upp á því að fara að keppa í hinum ýmsu íþróttagreinum? Þá væri líklega fjallað um afrek Björgólfsfeðga í fótbolta, og kannski fyllti Jón Ásgeir fréttatímana af eigin júdóafrekum og Hannes væri á forsíðunum fyrir frækileg sundafrek og svona mætti lengi áfram telja.

Jóhann Björnsson